9339. Co za numer!

Link do zdjęcia w Onet.pl

Nie kombinowałem, nie ustawiałem postu aby dzisiejszy  "współgrał" jakoś z dniem dzisiejszym,  z owym historycznym poniedziałkiem 11. grudnia. A zagrał, a utworzyła się, niczym na zamówienie, liczba/numer postu którego nie ominie się wzrokiem nie zauważając. Czytać można toto z przodu do tyłu i z powrotem, czyli zwykły palindrom lub liczba lustrzana, jak ją "krzyżówkowicze" nazywają. 

9338. Zapamiętać ten typ informacji

Holecka z jej ulubionym paskiem.

Nie będę wdawał się w dyskusje i tłumaczenia czym jest i czym nie powinna być informacja, czyli sposób na przekaz codziennych i niecodziennych wiadomości. Z tego tego też powodu wybory parlamentarne wygrał zespól koalicyjny stawiający tamę temu wszystkiemu co rządzący wyczyniali dla swojej i swoich akolitów dobrostanu za nic mają resztę. 

Wypada uściślić kim owa "reszta" jest. Ano jest to ów: gorszy sort, mordercy zabijający Jarosławowi brata którego sam wysłał w mgłę smoleńską, itp.  a nawet ci którzy w żaden smoleński zamach nie uwierzyli i - mimo wszystko, za "rudym" się rozglądali.

9337. Tak mi dopomóż....

 

PSY - wysypisko - YouTube

Ponoć 330 posłanek i posłów Sejmu RP podczas zaprzysiężenia zawołało boga jakiegoś, nie wymieniając jego imienia, o wsparcie w ich narodowej misji służenia Państwu. Można rzec blokowo o owo wsparcie  tego niebiesiech zaapelowali uczestnicy dwutygodniowego rządu pana Morawieckiego, kiedy ich prezydent Duda o to zapytał.

9336. Uroki zimowych początków

 Dzieciaki szaleją na cienkiej jeszcze warstwie śniegu. Z piwnic i strychów wygrzebywane są wszelkiego rodzaju sanki, korytka w kształcie owoców do zjazdów nawet z minimalnych wzniesień. Rodzice i Dziadkowie przypominają sobie i innym własne, minione już, fascynacje śniegiem i lodem. To tak jak w wielu rodzinach tata kupuje kolejkę z lokomotywą i wagonami na torach o której marzył sam jako dziecko i jej nie miał.

Takim fetyszem, symbolem pierwszych dni zimy jest "zbudowanie" dziecku, wnuczętom, oczywiście w ich obecności i pomocy bałwana. Różnie te "postaci" wyglądają zależnie od ilości i temperatury śniegu i pomysłowości budowniczych. I... koniecznie zdjęcie i uśmiechy i liczenie na to, że dziecku coś takiego się spodoba.

9335. Jaka ta miłość bywa...

 

By już całkiem, ze szczętem nie ulec zimowemu marazmowi wybraliśmy się z Marią do teatru. W Olsztynie największym i najambitniejszym jest imienia Stefana Jaracza. Zaglądamy doń często w miarę tego czym zainteresuje nas repertuar. Zresztą nie sam repertuar wabi do odwiedzin samymi spektaklami - ostatni kapitalny remont budynku z wymianą wszystkiego, łącznie z fotelami też przyciąga - wygody się szuka przecież wszędzie. 

Jak już pochwaliłem teatr sam, trzy sale teatralne, szkoła aktorska, wróćmy do Cypriana Kamila Norwida, do spektaklu dramatu/komedii, i jego "Miłości czystej u kąpieli morskich". Nie będę zastanawiał się czym jest owa "miłość czysta". Czy bliższa jest tej "białej", czy poślubieniu Jezusa Chrystusa? - zostawię te rozstrzygnięcia innym.

9334. Zima jakby, ale ciepła.

 Śniegu sporo razem z deszczem, plus 2 stopnie, ale zimniej ma być jeszcze.

Jezioro Browarne w Jakubowie

Po lewej stronie foto. nasz rodzinny zielono-niebieski pojazd o dwóch potrójnych kółkach do zwożenia zakupów by było w domeczku co jeść i pić.

Śnieg deszczowy pada nawet wieczorem chociaż łagodnie i bezwietrznie. Jak tak sobie jeszcze przez noc posypie będzie sanna i lepienie olsztyńskich bałwanów dla kochanych maluchów przez zakochane w nich rodziców, a zwłaszcza dziadków.

9333. Szczęśliwe numerki i wybór

Ładny numer wyświetlił się na moim blogu w południe, prawda. Dobrze, że go zauważyłem i "zrzut" wykonałem. Mało to w porównaniu do tych z Państwa piszących systematycznie i ciekawiej gdzie liczniki już dawno przekroczyły milion, i to nie jeden wejść czytających. Może i mnie się uda dotrwać do "sześciu dziewiątek".

9332. Już po, a jeszcze przed...

 Wybory parlamentarne wyborami, jedni wygrali drudzy nie, a ci co przegrali całkiem beczą w zacisznych kątach knajp, willi i zacisznych gabinetach. Wygrana koalicja sejmowo-senacka objęła w posiadanie to "co jej się należy" i... czeka na utworzenie rządu.

A tworzy go nie byle kto, bo uznany za narodowego  łgarza i opowiadacza bajek kamuflujących rzeczywiste ruchy i odruchy pisowskiej kasty zwłaszcza tych pozwalających na dowolne korzystanie z zasobów finansowych państwowej kasy.

9331. Co mi się podoba, co kocham!

 

Nikt mnie osobiście, moim znajomym, kolegom i ich lepszym częściom małżeńskim przekona, że nie są, że nie kochają, że nie oczekują zwycięstw Igi Świątek. To tak jak nieco wcześniej przed wynikom wyborów parlamentarnych nie wierzyłoby się w zwycięstwo, a nie pokonanie PiS.

9330. Pamięć genetyczna.

 

Militarno-polityczny odwet Izraela w Strefie Gazy jest potworny, tragiczny i można rzec totalny. Wojska Izraele idą równo atakując z powietrza, lądu i pod ziemią niszcząc tunele, piwnice i kanały Gazy. Niszczą wszystko, a cel tych niszczeń został określony tuż po ataku rakietowym i wzięciu zakładników, owym celem jest zniszczenie fizyczne i biologiczne wręcz członków Hamasu. Czym różni się Hamasowiec od innych Palestyńczyków, po czym go poznać, rozpoznać by mieć powód do zabicia? - tego Izrael nie upublicznił.

9329. Smutna zaduma i radosna pamięć.

Doroczne święto Tych Co Odeszli jest tylko wyznacznikiem, cezurą i podkreśleniem trwającej ciągle i bez pamięci. Ileż to razy w ciągu dnia wspominamy rady i porady UKOCHANYCH BLISKICH. To nie tylko groby zdobione ślicznie i kolorowe ukwieconych, oświetlonych na wiele sposobów wymyślnymi zniczami.

9328. Poszliśmy! I było warto.

Przed miesiącem zapowiadałem gremialne "pójście" do urn... I tak się stało ku zadowoleniu tych, a jest ich coraz więcej, którzy zrozumieli, pojęli, przekonali się wreszcie, że rządzący to niezmordowani w dbaniu o siebie i swoje osobiste konta bankowe. "Czarny lud" tym razem nie kupił sprzedawanego "w szczujni" towaru i "poszedł" z przekonaniem, że mogą, że potrafią - przestali się bać "karła z Żoliborza".

9327. Jutro idziemy do kina/na marsz!

 Tak to już jutro pójdziemy, jeżeli na pójście się zdecydujemy, by pójść gdziekolwiek albo pozostać i nie wychylać się - bo zauważą...

Ale jak będziecie mieli ochotę obejrzyjcie ten film. Film: "Jutro idziemy do kina"!

Ale w końcu trzeba się na coś się zdecydować. Nie, nie zamierzam Państwa namawiać do czegokolwiek, do jakichkolwiek decyzji by brać, czy nie w jutrzejszym marszu. Problem czy tam będzie więcej Polaków, czy mniej ma znaczenie istotne? Bo jakby nie było istotne nie broniłaby się firma zarządzającą Polską w stanie do jakiego stanu doprowadziła resortowych Polaków. 

Jasne, że ów Marsz to początek zmian.

9326. Pytania, pytania...

Trudno jest żyć, być i trwać zwyczajnie jakby, nie zadając sobie i otoczeniu pytań, czy prób zrozumienia siebie, innych, sensu życia i nie tylko eschatologicznych dopytywań: "Co po?", ale też: "Co po 15 października?" Co czeka nas w najbliższym, możliwym "do doczekania" czasie?

Wybrałem tych pytań sporo z dzisiejszej "Gazety Wyborczej", a przecież na codzienny użytek do rządzących jest ich o wiele więcej. Niemal dla wszystkich tych "znaków zapytania" można przypisać ich polityczny, ba, antyrządowy charakter. 

9325. Nieco utrudnień.

Z zaskoczeniem dosyć i nie wiarą z tego co oglądam są komunikaty informujące mnie o tym, że poniższe mojej ulubione blogi są zagrożeniem dla mojego bycia w sieci: 

• http://koszyk-bet.blogspot.com/ 
• http://cobytujeszcze.blogspot.com/ 
• https://ptr17.blogspot.com/
• https://iwonazmyslona.blogspot.com/

9324. Dalej szukam czasów Prousta

Płynę dalej z Proustem, szukam jego czasów, jego opisów czasów minionych i nadal poszukiwanych. To już piąty tom pt. "Uwięziona". Nadal jest to opowieść o miłości pisarza homoseksualisty wydana już po jego zgonie w różnych konfiguracjach: męsko-damskich, męsko-męskich, kobieco-kobiecych. Nadal jest to drobiazgowo analizowana atmosfera napięcia we mgle zazdrości o "podmiot posiadania", czy uznawanego za swego rodzaju własność.

Byłoby to dosyć nudnawym przedsięwzięciem pisarskim, gdyby nie rzucenie tej sodomy i gomory na szerokie tło "normalnego" powiedzmy, arystokratycznego życia i pożycia, gdzie poszukiwanie środków do egzystencji nie ma znaczenia, bo się je ma i cała codzienne zajęcie skupiają się na rozważaniach intelektualnych kulturalno-rozrywkowo-towarzyskich.

9323. Kto zabił Rodzinę Ulmów?

 Cała Polska katolicka dzisiaj czci i skupia się nad wyniesieniem "na ołtarze" rodziny Ulmów. Rodziny, która starała się, próbowała dać/przydłużyć życie żydowskiej rodzinie w czasach hitlerowskiej nawały. Nie udało się. Nie sprostali dookolnej ówczesnej nienawiści jaka otaczała kogoś, kto nie był Polakiem. 

Próbowali i polegli wraz z ochranianą kilkuosobową rodziną Żydów, którym chcieli "dać życie"", dać możliwość by nazistowscy siepacze ich nie dopadli, by przeżyli.

9322. Wróciłem...

 

Wróciłem po latach, po dziesiątkach lat, do ponownej lektury "W poszukiwaniu straconego czasu" Marcella Prousta. Wróciłem, by tym razem, nie czytając, odsłuchać - już dzisiaj, drugiego tomu "W cieniu zakwitających dziewcząt", a jeszcze czekają na moje ucho kolejne tomy tego arcydzieła literatury światowej.

Tak światowej! W którym to utworze ma istotne znaczenie, a zdanie i ich niespodziewana przemienność myśli zaurocza i nie pozwala przerwać wsłuchiwania się w interpretację Michała Breitenwalda. 

Zacząłem owo w słuchiwanie się szukać swoich utraconych chwil, sytuacji, zachowań które, gdyby były "inne" niż "były" zaprowadziłyby moje losy w inne strony życia i świata.

9321. Jak pisać, mówić, myśleć o Ukrainie na czas powojenny?

 O Ukrainie w wojnie z Rosją i na nieprzewidywalne jeszcze czasy po wojnie - bo w końcu dobiegnie ona końca, wypisane zostaną jeszcze litry atramentu i każdy z piszących, mówiących, myślących o tym okresie ma wiele różniących się zdań i opinii. 

Ta mnogość opinii i ocen jest na tyle różna, gdyż wojna jeszcze trwa i będzie trwała jeszcze długo, a straty we wszystkich dziedzinach gospodarczych, infrastruktury i społeczne nie są jeszcze oszacowane co wiąże się z ciągle rosnącymi kosztami: odbudowy miast i wsi, przemysłu, rolnictwa, a także z powrotem uciekających przed grozą wojny uchodźcami.

9320.Jak pisać, mówić, myśleć o Ukrainie?

Słownikowo dozwolone są obie formy, zarówno „w Ukrainie" jak i „na Ukrainie". Ale pod kątem poprawności politycznej i w obliczu trwającej wojny, wypada mówić „w Ukrainie”.  W ten sposób, możemy dać wyraz solidarności z narodem ukraińskim i podkreślać odrębność Ukrainy jako niezależnego państwa. To istotne, zważywszy na wojenną rzeczywistość. Od języka zaczynają się zmiany, im szybciej wdrożymy właściwą formę, tym skuteczniej wesprzemy sąsiadów zmagających się z rosyjską napaścią. Nie oznacza to jednak, że jest to konieczność – jeśli chcemy pozostać przy formie "na Ukrainie", możemy ją jak najbardziej stosować!  - "W Ukrainie" czy "na Ukrainie"? Która z tych form jest poprawna? Znamy odpowiedź na to pytanie: RMF FM