Minął czas imprez i składanie życzeń wracam więc do blogowych realiów, by przyznać się do 56 obchodów. Tak Szanowni Państwo 8 lipca "obchodziliśmy 56 rocznicę trwałości i wytrwałości bycia żoną i jej mężem. Doczekując tej rocznicy trochę nam się przeżyło, użyło i ubawiło.
Wielką Damę polskiej poezji zna każdy Polak nawet ten z najwredniejszej prawicy, chyba że się do tego nie przyznaje. Mniej jakby zna jej utwory najnowsza polska młodzież, której bardziej odpowiada rapowe bełkoty niż niemal klasycystyczny rytm jej wierszy.
I tak oto, w dosyć niezauważalnym trybie, minęła wiosna bez mojej tutaj obecności. Co się stało? Co tak długą absencję wywołało? Pytania dosyć proste a odpowiedzi prostej brak. Z tego co pamiętam w czasie tym zblokowały się różne prywatne i społeczne akcje, imprezy, podróże, a ich wymienienie i tak nie pozwoli na pełne wytłumaczenie. A, jeszcze jedno - poczułem się jakby moje "obowiązki" przytłoczyły mnie swoją ilością i intensywnością, że musiałem coś z tego wybrać na niekorzyść innych.
A więc wracam! Mam nadzieję, że ten powrót potrwa nie tylko przez tytułowe lato, ale zahaczy o jesień i zimę.
Lato mamy piękne w Jakubowie. Zieleń nie wypaliło do suchej gleby słońce, mimo że poniżej dwudziestu kilku stopni nie spada, no i deszczyk nas nie omija. A i kacza rodzina (mama i osiem piskląt) czują się znakomicie w jeziorze Browarnym. Ile tych kacząt przetrwa do dorosłości? Zagrożeń jest sporo, gdyż inne kaczki, nieobdarzone los darem urodzin dosyć brutalnie atakują niebożątka mimo wysiłków obronny mamy - tata kaczy nie interesuje się rodziną.
Minęła Wielkanoc, ostatnio przemknęła majowa majówka a świat nadal trwa nie zawalił się w żadnym z elementów składowych, czy życia w szczególności. Wydajemy coraz więcej na podstawowe elementy życiowe za wspomożeniem inflacji i szybujących cen.
Co innego przebiśniegi, które rosną sobie, gdzie chcą, a najlepiej wiosną na najbardziej zaśmieconych kawałkach ziemi i co roku w innym miejscu.
Takie rozpanoszenie się przedwczesne wiosny może nic dobrego nie wróżyć. Pamiętam przecież kiedy dwa lata temu, w ostatnim dniu zimy leżał śnieg, lód skuł lustro Browarnego - to takie jeziorko w Jakubowie.
Tak proszę szanownych czytelników, tak wygląda test na posiadanie C-19. Tak wygląda mój osobisty test na jego posiadania wykonany w minioną sobotę (11.03). Jest się właściwie czym pochwalić, jeśli weźmie pod uwagę, że pandemia jest w odwrocie, a moje cztery dawki szczepionki Pfizera miały mój, nieco już przejrzały organizm uchronić.
Istotnie "chorobowe" przebiega jakby łagodniej bez użycia specjalnej aparatury, leżenia w szpitalu i kontrolowania codziennego przez policję, ale jestem w posiadaniu tzw. "odmiennych stanów świadomości". A stany te charakteryzują się ogólnym i przyjemnym właściwie lenistwem fizycznym i intelektualnym na dodatek - nie mam ochoty na: spacerowanie i tai-chi, czytanie, oglądanie telewizji - jeszcze tylko, choć nie z wielkim zrozumieniem, słucham audiobooków z platformy Storytel. Najgorsze/najlepsze leniuchowanie już mija.
Dla kronikarskiego porządku dodam jeszcze aktualny stan covidowy na świecie i po ukośniku, w Polsce.
W nawiasach, w części "polskiej" podana aktualne dodatkowe dane (na 14.03.) z ostatniego tygodnia i cyfra "zero" przy wyzdrowieniach ukazuje się coraz częściej przy dosyć wysokich zachorowaniach i zgonach.
Serdecznie życzę wszystkim Państwu byście nie mieli takich "testowych" pamiątek do pokazywania, jak mój
Życzenia dla Pań, dla tych co tutaj zaglądają i dla tych które nie wiedzą o tym, że czekają na tym blogu serdeczne życzenia dla nich!
Dzisiejsze doniesienia z Turcji i Syrii o blisko 10 000 ofiarach trzęsienia ziemi w ciągu kilku dni robią wrażenie. Rozmach akcji ratunkowych i pomoc w odnalezieniu żyjących jeszcze w ruinach rozpadniętych domów krzyżuje czas i zimowe temperatury - a ofiar może jeszcze przybywać.
W dzisiejszej "Kawie na ławę" prowadzący program red. Konrad Piasecki pytał się przedstawiciela prezydenta, pana Sułka, w kontekście akcji Willa plus: Co jest powodem, że pan prezydent zbiera datki dobrowolne na upośledzone dzieci podczas swojej wyprawy na narty, w momencie, kiedy minister Czarnek nie zasilił fundacji tymi dziećmi się opiekującymi żadną kwotą ze "swojej ministerialnej puli"?
Zamiast zasady prawa rzymskiego dura lex, sed lex - twarde prawo, ale prawo, dającą pierwszeństwo normom prawniczym i konieczność stosowania się do ich zapisów, na potrzeby postu w tytule zmieniłem tę regułę na: "twarde prawo, ale nasze"! Zmieniłem samowolnie zasadę po serii "lexów" jakie zafundowali Polsce i Polakom rządzący ku swemu zadowoleniu i ochronie odpowiedzialnych za oczywiste wykroczenia, częste łamania zasad konstytucyjnych, prawnych i obyczajowych przez oskarżonych o to polityków.
Opozycyjne wygibasy taktyczno-polityczne opozycji sterowane przez PiS po głosowaniu za przyjęciem ustawy próbującej uruchomić KPO znakomicie skłóciły ich i połamały nietrwałą jeszcze umowę o jednej liście wyborczej. A argumenty, że "poprawi się działania sądowe PiS po przegranych przez tę partię wyborów" - jak już napisałem wcześniej, można między bajki polityczne włożyć.
Faktycznie "pierwszy"! Jak ten szalony czas biegnie bez przerwy w nieznane i nie zamierza zwolnić nawet na chwilę, by zastanowić się: Co dalej? By rozejrzeć się wokół szukając być może lepszej, mniej wyboistej, drogi biegnącej nie między skłóconymi plemionami a przyjaznymi grupami Polaków. Ale cóż głębokiego rowu nie zasypie się szybko, a zwłaszcza takiego którego właściwie nikt nie chce zniwelować, posadzić na nim palmy pokoju i krzewy wspólnych porozumień - nie piszę o "kompromisach" gdyż określenie to niesie tyle pejoratywnych treści, że jego pierwotne znaczenie już dawno umarło.
Szczęśliwie minęły już Święta! Święta i dosyć długie zasiadanie przy stole w dwunastoosobowym zespole rodzinnym - nie wszyscy, nie wszyscy mogli dotrzeć do Olsztyna, a są przecież cząstki Rodziny w Hiszpanii, Norwegii, Kanadzie, nawet w wojennej Ukrainie, czy też rozsiane dosyć licznie po Polskiej Krainie. Do zgromadzenia takiej chmary krewnych bliższych i dalszych konieczna jest organizacja Zjazdu jakiegoś, a nie minimalnej wigilijnej celebry.
Tak zwany okres przedświąteczny pęcznieje od rad i porad, wszyscy "co wiedzą" rozdzielają swoją wiedzę wszystkim, nawet tym którzy już wiedzą co i jak w Święta i przed nimi. Co kupić, jaki prezent dla wujka, a jaki dla wnuczka? Wyciekają resztki z inflacyjnych poborów na: 13 potraw wigilijnych, na gary bigosu i jakieś tam "pieczyste" - bo najzdrowsze (sic!)
C o jakiś czas spotykamy się w Starym Ratuszu, w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej by pogawędzić o świeżo przeczytanych "kryminałach...
