2384. Wybraliśmy.

Wyniki nocy wyborczej, przynajmniej w Polsce, zaskakują jednak. Wybranie przez niemal połowę głosujących osób na skompromitowanych, podejrzanych o przestępstwa, ba! skazanych nawet sądownie za czyny kryminalne wprost, powinien budzić niepokój i skrzywienie moralne do jakiego doszło przez "ostatnie osiem lat". 

2383. L'état c'est moi!

 

Zegnam was na zawsze!

Cytat, ponoć prawidłowo oryginalny - cokolwiek to znaczy, wynalazłem w tłumaczeniach sieci. Podano tam też jego znaczenie (Państwo to Ja!) przypisane historycznie Ludwikowi XIV, "Królowi Słońce" w XVIII istotnie i absolutystycznie władającemu Francją.

2382. Pesymistyczny optimizm.

 "Pesymista mówi: – Gorzej być nie może. A optymista: – Ależ może, może..."

Oglądam, słucham, czytam, rozmawiam o tym co się w Polsce, w moim kraju, odbyło już i co obecny Rząd, chcąc nie chcąc, musi naprawić, zregenerować, przywrócić do stanu normalności użytkowej, prawnej i zrozumiałem dla wszystkich i stwierdzam że, całość ogromu draństwa z "ostatnich ośmiu lat", zawiera się wprost proporcjonalnie w tym bon mocie zapisanym na początku.  Bon mocie, który może być traktowany jako dowcip niemal, ale po chwili zastanowienia przywołuje fakty, zdarzenia, sytuacje które dopiero po ich ujawnieniu budzą grozę stanu w jakim Polska się znalazła.

2381. Wystarczy nie kraść!

 

Pamiętacie ten tytułowy bon mot? Pamiętacie kto nim tak krzykiem szermował z trybuna sejmowej w stronę ław opozycji? By nie zabierać czasu przytoczę zapis internetowy, w którym nic nie ginie nawet jak się głupie zapisy wykasuje: "Czyżby to było przejęzyczenie władzy pis? Złotousta kobieta naznaczona broszką i siłą odciągnięta od obowiązków gospodarki domowej, swego czasu zakomunikowała oczywistą, acz zaskakującą w tej oczywistości prawdę. W ten sposób słynąca z antycznej urody Beata, namiętnie ujadała z mównicy do oponentów opozycyjnych, w większości sympatyków ośmiorniczek."

2380. Płoniemy!

 

Fot. Dariusz Borowicz / Agencja Wyborcza.pl

Ostatnie dni przyniosły wzmożenie pożarowe w Polsce. Na tyle się nasiliły kolejne pożarowiska, że zaczęto poważnie zauważać ich skutki nie mówiąc jeszcze o przyczynach ich powstania. A takie, czy inne, powody "palenia się" wszystkiego zawsze muszą mieć - i mają, swoje źródło, miejsce gdzie pazerny niesamowicie ogień powstaje i - jak to się mówi - rozprzestrzenia. 

9379. Пοмогите!

 Dlaczego cyrylicą zapisałem tytuł postu? Jak spojrzycie państwo na obrazek z hasłem i flagą czerwoną umocowaną do "rolniczego" ciągnika zrozumiecie  o co mi chodzi. Obrazek z sieci i tak umieszczony by był widoczny daleko i szeroko w Polsce i "na wschodzie", by Putin też go dostrzegł i dojrzał wyraźnie o co go biedni rolnicy proszą. O co go tłamszeni przez Ukrainę, Brukselę i Tuska rolnicy w Polsce błagają umieszczając pokorną prośbę w sieci i na czołówce ciągnika proszą. 

9378. Coraz więcej drzwi otwartych...

Facebook

 Ciekawie, bardzo ciekawie było - i pewno jest nadal - w tym PiSie. I coraz ciekawsze historie wypełzają z ukrycia. Jak to się opowiada: Im więcej drzwi szaf się otwiera, tym więcej trupów może wypaść! No i te zdjęcia... z prezesem, prezydentem.

9377. Kolejny uciekinier.

Sędzia Tomasz Szmydt© PAP/Rafał Guz

Tym razem sędzia RP Sadu Administracyjnego osławiony hejtem i szczuciem na kolegów prawników,  wyciął coming aut i poprosił o azyl na Białorusi, bo: "to wyraz protestu wobec polskiej polityki prowadzonej w stosunku do Białorusi i Rosji. Zdaniem Tomasza Szmydta polscy politycy powinni "przywrócić dialog z prezydentem Łukaszenką i Rosją". 

9376. Nie chcą umierać!

 

Ukraińcy w Polsce boją się mobilizacji. Na zdjęciu kolejka w urzędzie w Warszawie

Nie chcą stracić życia, którym ich obdarzono, które się już nie powtórzy. Nie chcą umierać nawet dla idei "wolnej Ukrainy". Chcą żyć do nieprzewidywalnego póki co końca wyznaczonego w "mądrej księdze". Jeden z nich w publikowanym na onecie.pl reportażu mówi: "Obawiam się, że nie zdążę sprzedać życia za wysoką cenę".

9375. Deratyzacja i wyroki boże.

Uciekają z Polski! Uciekają, jak wystraszone szczury mimo, że okręt nie tonie i nie zamierza skryć się  pod falami zmywającymi z jego pokładu najgorsze, zalegające na jego pokładzie miazmaty. Uciekają czując jakby, że oczyszczająca fala ich bezpośrednie będzie dotykać.

9374. Za oknem

Dobrze, że już maj! Dobrze, że ciepełko wzrosło za oknem i bez rozszumiał się barwą i aromatem - bzowym oczywiście. Taki mamy widok o poranku w słońcu i w ciszy dookolnej kiedy się już wstanie i przez okno dotyka się dłonią kiści tych liliowych cudów majowych. I od razu, w jednej chwili, przypomina się Julian Tuwim z jego "ptaszym" wierszem: 

9373. Wybraliśmy!

                                                            53,45% - Robert Szewczyk 

46,55% - Czesław Małkowski

 Głosowaliśmy z Marią w niedzielę i tak oddaliśmy karty do głosowania, że "nasz" kandydat wygrał w tej drugiej turze. 

9372. Syndrom polski

 Pięknie się zapowiadało i nieco inaczej się skończyło, jak to w życiu - politycznym też. Szlachetny zamiar pognębienia raz na zawsze jednej partii nie udał się. Niesnaski wygranych z 17. października, zwłaszcza wysiłki Hołowni do podziałów ("bez 3 drogi nie uda się Polską rządzić" - czy jakoś tak) zniechęciło większe grupy młodych by nie głosować. Aborcyjna niemoc marszałka sejmu - zresztą czego można było się spodziewać po tym ukrytym klerykale, zrobił swoje na czym skorzystali "dojarze" z PiS.

9371. Wybierałem!

 Blisko, bliziuteńko, jak przy każdych wyborach, mamy z Marią do "naszego" punktu wyborczego. Nie dość, że było bliziutko to jeszcze słońce oświetlało nam parkową alejkę prowadzącą do urny. Do pięknej, szklanej urny, przy której pan przewodniczący komisji wyborczej, zrobił nam pamiątkowe - jak zwykle zdjęcie.

9370. Na przekopie

 

Święta niech będą najważniejsze dla chrześcijan, najpiękniej zastawi się stół w ogrodzie z powodu dwudniowego wybuchu wiosny, ale to i tak jest to zbyt mało by poczuć ich pełną uroczystą wartość, bo sama tradycja już nie wystarcza. Ile można potłuc skorupek na pracowicie z fantazją malowanych jajek kraszankami zwanych, by je zjeść wreszcie na wiele sposobów? Ile razy można powtarzać znane od dawna rodzinne opowieści wielkanocne jakie się zdarzyły w minionych "świętach"?

9369. I znowu święta...

 Nie tak dawno było Boże Narodzenie, a już Wielkanoc wygląda krokusami, żonkilami i tulipanami z rabat, a i bez za oknem napęczniał. Ptaszki różnej wielkości i koloru świergolą nawołując się na radosne sesje, bo i czas zadbać o potomstwo. Kaczki, jak to one mimo że całe życie spędzają "na wodzie", to gniazda wiją w jakichś tajemnych szczelinach skalnych czy wprost w wygiętych konarach drzew - taką parę krzyżówek widziałem na wiekowej wierzbie.

9368. Kryminalny wtorek

 

Co dwa miesiące, zawsze we wtorek, spotykamy się w zaawansowanym gronie miłośników powieści kryminalnych w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej. Blisko 20 osób w tym 3 mężczyzn przez ponad 2 godziny omawia, krytykuje, chwali i wybrzydza dwa "kryminały". Dwie książki "wybrane" lektury - z propozycji członków Klubu Przyjaciół Kryminałów przez moderujące działania KPK  miłe panie: Annę Liminowicz i Izabellę Piotrowską.

9367. Wiosny chcę!

 

Wiosny już chcę bardzo mocno i całym sercem i wzrokiem wodzę po leśnych ostępach szukając jej śladów chociaż najmniejszych. Jedynie leszczyna zaczyna "pylić" wysuwając z bezlistnych gałązek kwiaty niczym wiszące "za nogi lub głowę" zielono-żółte dżdżownice. 

9366. Najlepiej jak można!

 Najserdeczniej, najpiękniej jak tylko można, z sercem na dłoni między kwiatami bukietu róż i konwalii, życzę wszystkim znajomym Paniom, by żyło im się jak najlepiej, by bycie na tym radosnym padole przeznaczonym człowiekowi sprawiało im radość z istnienia a także znaczniejszej roli, przypisanej Kobietom, w trwaniu naszej populacji. Niech świat polityczno-społeczny dostosuje się do Waszych potrzeb i marzeń, i niech nigdy nie będzie odwrotnie.

Wszystkiego najlepszego!

9365. Naśladowca?

 

"Światła szarego mercedesa wyłaniają się z porannej mgły. Za kierownicą siedzi człowiek, który ma jeden cel – zabić jak najwięcej ludzi. Dlatego wciska gaz do dechy i wjeżdża w tłum zdesperowanych bezrobotnych, którzy od świtu czekają, aby dostać pracę. Zabija ośmioro z nich, rani piętnaścioro. I nabiera ochoty na więcej – o wiele, wiele więcej – ofiar…" - fragment recenzji.

Ci z Państwa którzy czytują Stephena Kinga natrafili zapewne na jego książkę "Pan Mercedes" - zresztą jak się czyta Kinga, to czyta się wszystko co napisał. 

No więc! Ci którzy czytali opisanie w książce śledztwo Billa Hodgesa i Holly Gibney mające ustalić i zabić  (sic!)  mordercę tuż przed odpaleniem ładunku na widowni stadionu przed koncert jakiejś gwiazdy śpiewaczej, zapewne pokojarzą?